กระดูกสะโพกหัก

ผู้ป่วยสามารถหักกระดูกสะโพกได้หลายวิธี โดยรวมแล้ว กว่า 95% ของกระดูกสะโพกหักในผู้สูงอายุในสหรัฐอเมริกาเกิดจากการหกล้ม รูปแบบการหักบางรูปแบบมักเกิดขึ้นจากกลไกบางอย่าง ตัวอย่างเช่น กระดูกต้นขาหักมักเกิดขึ้นในผู้สูงอายุหลังจากหกล้มโดยตรงที่ด้านข้างของสะโพก บิดตัว หรือกระดูกหักอย่างช้าๆ ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเนื่องจากการเคลื่อนไหวที่ไม่เพียงพอ ในผู้ป่วยที่อายุน้อยกว่า กระดูกต้นขาหักมักเกิดจากอุบัติเหตุที่เกิดจากกลไกที่มากเกินไป เช่น การชนรถยนต์ เช่นเดียวกับกระดูกต้นขาหัก กระดูกต้นขาหักระหว่างกระดูกต้นขาในผู้สูงอายุมักเกิดจากการหกล้มเช่นกัน ในผู้ใหญ่ที่อายุน้อยกว่า กระดูกต้นขาหักระหว่างกระดูกต้นขาหักมักเกิดจากการชนรถยนต์ ในคนหนุ่มสาว อาจมีอาการบาดเจ็บอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องซึ่งศัลยแพทย์ควรทราบ

กระดูกหักเหล่านี้เกิดขึ้นที่บริเวณหัวและคอของกระดูกต้นขาภายใน แคปซูลของข้อต่อ ซึ่งเป็นของเหลวหล่อลื่นที่ล้อมรอบข้อต่อ โดยทั่วไป ผู้ป่วยจะต้องเข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกหรือการตรึงกระดูกที่หักภายใน การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเป็นการเปลี่ยนข้อสะโพก การตรึงกระดูกภายในสำหรับรูปแบบการแตกหักนี้มักประกอบด้วยสกรู หากกระดูกหักเคลื่อน ไม่มั่นคง หรือเกิดจากโรคกระดูกพรุน ศัลยแพทย์อาจแนะนำให้ผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพก ผู้ป่วยสูงอายุที่เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกหลังจากกระดูกสะโพกหักรายงานว่ามีคะแนนดัชนีที่ดีกว่า ความพึงพอใจมากกว่า และความเจ็บปวดน้อยกว่าผู้ป่วยที่ได้รับการตรึงกระดูกภายใน นอกจากนี้ ผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกในการศึกษาวิจัยหนึ่งเพียง 11% เท่านั้นที่ต้องเข้ารับการผ่าตัดซ้ำ เมื่อเทียบกับผู้ป่วยที่ได้รับการตรึงกระดูกภายใน 40% ในการศึกษาวิจัยหนึ่ง การเปลี่ยนข้อสะโพกยังมีประโยชน์สำหรับผู้ป่วยที่อายุน้อยและมีสุขภาพแข็งแรง ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการรักษาที่สนับสนุนระดับกิจกรรมที่สูงขึ้นเป็นระยะเวลานานขึ้น อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อมูลที่แนะนำว่าผู้ที่เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเนื่องจากกระดูกสะโพกหักมีความเสี่ยงต่อการเคลื่อนของกระดูกสะโพกมากกว่า การเคลื่อนตัวดังกล่าวอาจทำให้เกิดการหกล้มได้ ซึ่งน่าเป็นห่วงโดยเฉพาะกับผู้ป่วยที่มีร่างกายอ่อนแอหรือผู้สูงอายุ การหักของกระดูกสะโพกและการหกล้มเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ทำให้ผู้ป่วยสูงอายุเสียชีวิตเพิ่มมากขึ้น

ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว กระดูกหักระหว่างกระดูกสะโพกจะเกิดขึ้นบริเวณใต้คอ ในตำแหน่งเดียวกับกระดูกสะโพก ศัลยแพทย์มักใช้ตะปูหรือสกรูยึดกระดูกบริเวณนี้ ตะปูยึดกระดูกสะโพกคือตะปูยาวที่ใส่เข้าไปในช่องไขกระดูกของกระดูกเพื่อรักษาเสถียรภาพของกระดูกที่หัก วิธีทั้งสองวิธีนี้ไม่ได้ดีกว่าวิธีอื่นเสมอไป การศึกษาวิจัยบางกรณีแนะนำว่าตะปูมีอัตราการแก้ไขน้อยกว่า เจ็บปวดน้อยกว่าเล็กน้อย และเคลื่อนไหวได้คล่องตัวกว่าผู้ป่วยที่ใส่สกรูยึดกระดูกสะโพกแบบเลื่อนได้ อย่างไรก็ตาม มีข้อมูลบางส่วนที่ระบุว่าการตอกตะปูเพิ่มความเสี่ยงต่อการจัดตำแหน่งที่ไม่ถูกต้องเมื่อเทียบกับวิธีการรักษาอื่นๆ สกรูช่วยเพิ่มเสถียรภาพของตำแหน่งที่หักและส่งเสริมการรักษา ในที่สุด ศัลยแพทย์จะเลือกวิธีใดวิธีหนึ่งขึ้นอยู่กับกระดูกที่หักและความชอบของแพทย์

กระดูกหักใต้กระดูกต้นขา คือ กระดูกหักที่อยู่ใต้กระดูกต้นขาตามชื่อที่บ่งบอก เช่นเดียวกับกระดูกหักระหว่างกระดูกต้นขา ศัลยแพทย์มักใช้ตะปูและสกรูยึดกระดูกเข้าในไขสันหลัง ในความเป็นจริง กระดูกหักบางประเภทจำเป็นต้องใช้ทั้งสองอย่างในระหว่างการซ่อมแซม ศัลยแพทย์บางรายใช้แผ่นโลหะบางๆ ที่ยึดกระดูกหักให้เข้าที่และยึดด้วยสกรู การเลือกใช้วิธีใดวิธีหนึ่งขึ้นอยู่กับความสะดวกสบายของผู้ป่วยและความมั่นคงของกระดูกหัก

โดยทั่วไป การเปลี่ยนข้อสะโพก มีประโยชน์สำหรับผู้ที่มีกระดูกหักไม่มั่นคง กระดูกสะโพกเคลื่อน หรือกระดูกหักจาก โรคกระดูกพรุนหรือความบกพร่อง ของกระดูก ผู้ป่วยสูงอายุที่เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกหลังจากกระดูกสะโพกหักมีคะแนนดัชนีที่ดีขึ้น มีความพึงพอใจมากขึ้น และเจ็บปวดน้อยลงเมื่อเทียบกับผู้ป่วยที่ได้รับการตรึงกระดูกจากภายใน การเปลี่ยนข้อสะโพกยังมี ประโยชน์สำหรับผู้ป่วยที่อายุน้อย และมีสุขภาพแข็งแรง ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการรักษาที่สนับสนุนระดับกิจกรรมที่สูงขึ้นเป็นระยะเวลานานขึ้น อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อมูลบ่งชี้ว่าผู้ที่เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเนื่องจากกระดูกสะโพกหักมีความเสี่ยงต่อกระดูกสะโพกเคลื่อนมากกว่า กระดูกสะโพกเคลื่อนนี้อาจทำให้เกิดการหกล้มได้ ซึ่งน่าเป็นห่วงโดยเฉพาะสำหรับผู้ป่วยที่ร่างกายอ่อนแอหรือสูงอายุ การหักกระดูกสะโพกและการหกล้มเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ทำให้ผู้ป่วยสูงอายุเสียชีวิตเพิ่มขึ้น

สำหรับตำแหน่งกระดูกหักบางตำแหน่ง ศัลยแพทย์จะเลือกใช้ ตะปูตอกไขกระดูกแทน ในตำแหน่งกระดูกหักเหล่านี้ ตะปูจะมีอัตราการแก้ไขน้อยกว่า เจ็บปวดน้อยกว่าเล็กน้อย และเคลื่อนไหวได้คล่องตัวกว่าผู้ป่วยที่ใช้ตะปูยึดสะโพกแบบเลื่อนได้ อย่างไรก็ตาม การศึกษาวิจัยบางกรณีแนะนำว่าการตอกตะปูเพิ่มความเสี่ยงต่อการจัดตำแหน่งที่ไม่ถูกต้องเมื่อเทียบกับวิธีการรักษาอื่นๆ

สกรูมักใช้ใน กระดูกต้นขาส่วนคอหักแบบไม่เคลื่อนที่ ในผู้ป่วยอายุน้อย อาจใช้สกรูเพื่อหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนข้อสะโพก ประโยชน์ของการใช้สกรูคือการติดเชื้อที่แผลลดลงและการเสียเลือดลดลงเมื่อเทียบกับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพก อย่างไรก็ตาม ผู้ที่เข้ารับการตรึงภายในด้วยสกรูมีอัตราการแก้ไขที่สูงกว่าผู้ที่เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพก

ผู้ป่วยบางรายที่กระดูกสะโพกหักได้รับการรักษาโดยไม่ต้องผ่าตัด ทางเลือกนี้สงวนไว้สำหรับผู้ที่อาจได้รับอันตรายจากการผ่าตัดมากกว่าประโยชน์ที่ได้รับ ได้แก่ ผู้ป่วยที่ไม่สามารถเดินได้ ผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมรุนแรงที่มีอาการเจ็บปวดเพียงเล็กน้อย ผู้ป่วยที่มีอาการไม่คงที่และมีโรคแทรกซ้อนหลายอย่าง หรือผู้ป่วยที่ใกล้จะสิ้นสุดระยะสุดท้ายของโรคร้าย

สะโพกเป็นข้อต่อที่สำคัญที่อาจได้รับบาดเจ็บได้ทั้งในคนหนุ่มสาวและผู้สูงอายุ กระดูกสะโพกหักอาจเกิดขึ้นที่ส่วนบนของกระดูกต้นขาหรือบริเวณอะซิทาบูลัมของกระดูกเชิงกราน มีทางเลือกในการผ่าตัดหลายวิธี เช่น การใช้สกรู ตะปู และการเปลี่ยนข้อเทียม แต่ละทางเลือกควรได้รับการปรับให้เหมาะสมกับตำแหน่งและขอบเขตของการบาดเจ็บ ควรปรึกษาศัลยแพทย์กระดูกและข้อเกี่ยวกับการจัดการกับ กระดูกสะโพกหักที่ซับซ้อน อยู่เสมอ สอบถาม Dr. Morton เกี่ยวกับทางเลือกของคุณเกี่ยวกับการซ่อมแซมกระดูกสะโพกหัก