จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหัวเข่าใหม่ของฉันติดเชื้อ?

อาการติดเชื้อที่หัวเข่าอาจรวมถึงไข้ อ่อนเพลีย อาการบวม แดง ร้อนเฉพาะที่ มีของเหลวไหลออกจากหัวเข่า หรือมีอาการปวดหรือตึงกลับมาอีกหลังจากฟื้นตัวเต็มที่หลังการผ่าตัด การเอ็กซ์เรย์หรือการสแกนกระดูกยังช่วยให้ศัลยแพทย์ของคุณระบุได้ว่ามีการติดเชื้อหรือไม่ หากมองเห็นของเหลวไหลออกมาจากบริเวณผ่าตัดหรือแผลผ่าตัด ศัลยแพทย์อาจแนะนำให้เพาะเชื้อ ตัวอย่างของเหลวจะถูกเก็บและนำไปทดสอบในห้องปฏิบัติการเพื่อตรวจหาแบคทีเรียที่มีอยู่ อาจจำเป็นต้องทำการตรวจเลือดและดูดของเหลวรอบข้อด้วยเข็มเพื่อวินิจฉัยการติดเชื้ออย่างชัดเจน ( Parvizi et al., 2018 )

การรักษาแบบไม่ผ่าตัด การรักษาแบบผ่าตัด

หากคุณเพิ่งผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าได้เพียงไม่กี่สัปดาห์ คุณอาจเป็นผู้มีสิทธิ์เข้ารับการผ่าตัด DAIR ซึ่งต้องผ่าตัดทำความสะอาด/ล้างและนำเนื้อเยื่อที่ติดเชื้อออก จากนั้นจึงให้ยาปฏิชีวนะทางเส้นเลือดเป็นเวลา 6 สัปดาห์ คุณอาจต้องเข้ารับการตรวจเลือด ดูดเข็ม หรือเพาะเชื้อเป็นระยะ เพื่อตรวจสอบว่ายาปฏิชีวนะได้ผลหรือไม่

• มีเพียงประมาณร้อยละ 50 ของผู้ป่วยเท่านั้นที่สามารถกำจัดการติดเชื้อ ได้ (Vasso & Panni, 2014)

• วิธีนี้เกี่ยวข้องกับการทำความสะอาด การเอาข้อเทียมที่ติดเชื้อออก และการปลูกถ่ายข้อเทียมใหม่ในครั้งเดียว
  • ประโยชน์
    • การผ่าตัดน้อยลง
    • ราคาถูกกว่า
    • ลดความเสี่ยงต่อภาวะแทรกซ้อนจากการผ่าตัดหลายครั้ง
    • ศักยภาพในการพักรักษาตัวในโรงพยาบาลที่สั้นลงและระยะเวลาการฟื้นฟูที่ลดลง
    • อัตราการติดเชื้อซ้ำลดลง (4.3% เทียบกับ 13.5% ในการแก้ไขสองขั้นตอน)
  • ผลลัพธ์
    • ร้อยละ 80-90 ของผู้ป่วยสามารถกำจัดการติดเชื้อได้ ( Kildow et al. 2020 )

ทางเลือกในการรักษานี้ใช้กับผู้ป่วยที่มีอาการติดเชื้อซึ่งอาจมีอยู่เป็นเวลาหลายเดือนหรือหลายปี การกำจัดอาการติดเชื้ออาจทำได้ยากหากอาการติดเชื้อมีอยู่เป็นเวลานาน ในสหรัฐอเมริกา การผ่าตัดแก้ไขการติดเชื้อแบบ 2 ขั้นตอน (เมื่อเทียบกับการผ่าตัดแบบ 1 ขั้นตอน) ถือเป็นเรื่องปกติ เนื่องจากเชื่อกันโดยทั่วไปว่าวิธีนี้ได้ผลดีกว่า ระยะที่ 1: ระยะที่ 1 เกี่ยวข้องกับการทำความสะอาดข้อเข่าที่ติดเชื้อ และใส่สเปเซอร์ที่มียาปฏิชีวนะในข้อ สเปเซอร์เป็นอุปกรณ์ที่ฝังไว้ในข้อเข่าหลังจากถอดข้อเทียมที่ติดเชื้อออก สเปเซอร์ช่วยให้ข้อเข่ามั่นคงและเคลื่อนไหวได้ รวมถึงการให้ยาปฏิชีวนะในข้อที่ติดเชื้อ (Mazzucchelli et al. 2015) ระยะที่ 1 ยังเกี่ยวข้องกับการให้ยาปฏิชีวนะทางเส้นเลือดเป็นเวลา 6 สัปดาห์ขึ้นไป คุณจะต้องตรวจเลือดเป็นระยะเพื่อตรวจสอบว่ายาปฏิชีวนะได้ผลหรือไม่ ระยะที่ 2: หลังจากระบุได้ว่าอาการติดเชื้อหายไปแล้ว ระยะที่ 2 เกี่ยวข้องกับการถอดสเปเซอร์ที่มียาปฏิชีวนะ ทำความสะอาดข้อเข่า และใส่สเปเซอร์ใหม่

• ประโยชน์
  • โอกาส 2 ประการในการขจัดเนื้อเยื่อ
  • โอกาส 2 ครั้งในการประเมินการตอบสนองต่อยาปฏิชีวนะในช่วงระหว่างการผ่าตัด
• ผลลัพธ์และความเสี่ยง ( Negus et al., 2017)
  • ความเสี่ยงเพิ่มขึ้นจากการผ่าตัดใหญ่ 2 ครั้ง
  • ความเสี่ยงที่สเปเซอร์จะล้มเหลวอาจนำไปสู่การผ่าตัดเพิ่มเติม
  • ราคาแพงกว่า
  • 2 ช่วงพักฟื้นและฟื้นฟูแยกกัน
  • ร้อยละ 10 ของผู้ป่วยไม่เหมาะกับการผ่าตัดระยะที่ 2 ( Gomez et al., 2015 )
  • เพิ่มโอกาสเกิดการติดเชื้อซ้ำ 93% ( Haddad et al., 2014 )

มีอุปกรณ์เว้นระยะหัวเข่าหลายประเภทที่ใช้รักษา ข้อเข่าเทียมที่ติดเชื้อ อุปกรณ์ เว้นระยะแบบสถิต

• ในกรณีกระดูกพรุนอย่างรุนแรง จะใช้อุปกรณ์ช่วยพยุงแบบคงที่ อุปกรณ์นี้จะป้องกันการเคลื่อนไหวที่หัวเข่าและทำหน้าที่เชื่อมกระดูก ศัลยแพทย์หลายรายทำหัตถการนี้โดยวางซีเมนต์ไว้ภายในข้อเข่าเทียม
• แพทย์มอร์ตันใช้แท่งเหล็กภายในเพื่อให้หัวเข่าของคุณมั่นคงในระยะนี้ ซึ่งจะช่วยให้เข่าของคุณมั่นคงยิ่งขึ้นและป้องกันไม่ให้สเปเซอร์หลุดออกในระหว่างการฟื้นตัว

สเปเซอร์เคลื่อนที่

• สเปเซอร์เคลื่อนที่ทำจากซีเมนต์ที่ติดกับปลายของกระดูกต้นขาและกระดูกแข้ง เทคนิคใหม่นี้ใช้การปลูกถ่ายแบบเคลื่อนที่ที่ทำจากโลหะและส่วนประกอบของโพลีเอทิลีน (พลาสติก) ที่ล้อมรอบด้วยซีเมนต์ที่ชุบสารปฏิชีวนะ สเปเซอร์เหล่านี้ช่วยให้เข่าใช้งานได้ดีขึ้นในช่วงที่ใช้สเปเซอร์ชั่วคราว ผู้ป่วยบางรายที่ใช้สเปเซอร์เหล่านี้พบว่าการเปลี่ยนเข่าใช้งานได้ดีพอจนต้องเข้ารับการผ่าตัดเข่าเป็นครั้งที่สอง

การติดเชื้อหลังการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าพบได้ไม่บ่อยนัก แต่สามารถก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อนร้ายแรงได้ ติดต่อศัลยแพทย์ของคุณทันทีหากคุณมีอาการไข้ อ่อนเพลีย บวม แดง มีอาการอุ่นเฉพาะที่บริเวณข้อเข่า มีของเหลวไหลออกจากข้อเข่า หรือมีอาการปวดหรือตึงกลับมาเป็นซ้ำหลังจากฟื้นตัวเต็มที่หลังการผ่าตัด หากได้รับการรักษาที่เหมาะสม การติดเชื้อก็จะหายไปและคาดว่าจะฟื้นตัวเต็มที่และกลับไปทำกิจกรรมและเคลื่อนไหวได้ตามปกติ